BEZCENNY CZAS WSPÓLNYCH RODZINNYCH POSIŁKÓW

  • Psychologia

Codzienny pośpiech i dynamiczne zmiany społeczno-gospodarcze sprawiają, że coraz mniej czasu przeznaczamy na wspólne rodzinne spotkanie przy stole. Pół biedy kiedy ograniczamy się do niedzielnych obiadów z najbliższymi, gorzej kiedy w ogóle nie znajdujemy czasu i sposobu na wspólny posiłek. Najczęstszym wytłumaczeniem jest brak możliwości skoordynowania wolnego czasu dla każdego członka rodziny a także zabieganie. Niestety często sami nie zdajemy sobie sprawy jaki wpływ ma to na nasze życie rodzinne. Więzi rodzinne budują się podczas znajdowania wspólnych chwil – także podczas wspólnych posiłków.

 

Ale czy to w ogóle wpływa na zdrowie?

 

Wspólne posiłki spełniają niebagatelną rolę już od najmłodszych lat. Odsunięcie wszystkiego innego na bok, wyłączenie telewizora, telefonów, komputerów, smartfonów, uprzątnięcie stołu – to wszystko sprawia, że posiłek nabiera specjalnego znaczenia. Tym samym członkowie rodziny pokazują, że jest to szczególna chwila. Pozwolenie sobie na relaks przy stole, wolniejsze jedzenie, rozmowy o sprawach ważnych i mniej ważnych ma dobroczynny wpływ na prozdrowotne nawyki jakie mogą przez to wykształcić się w dzieciach. Nierzadko wspomnienia ze wspólnych posiłków na zawsze pozostają w ich pamięci, a celebracja tych chwil przekazywana  jest kolejnemu pokoleniu. Poza zacieśnianiem więzi w rodzinie może także się okazać, że mały niejadek odzyska apetyt w bezstresowej, przyjaznej atmosferze przy stole. Ponadto wspólne jedzenie ma doskonały wpływ na pogłębianie więzi społecznych wśród członków rodziny. Wtedy znajduje się czas na zainteresowanie wydarzeniami z życia innych, omawiane są plany i potrzeby jest to też czas żartów i luźnych rozmów.

 

Dzieci u kuchennych sterów

 

Niektóre dzieci będą zachwycone mogąc pomóc nam przy przygotowywaniu posiłków. Kuchnia może stanowić źródło inspiracji do zabawy i nauki –  przy okazji będą mogły także poznać prawa fizyki, matematykę i przyrodę. Praca przy przygotowywaniu wspólnego posiłku może być początkiem usamodzielniania się i nauczy je odpowiedzialności za ważny aspekt życia rodzinnego. Nauczy szacunku dla wysiłku rodzica, a także szacunku do samego jedzenia. Własnoręczne nakrycie stołu i rozłożenie sztućców może być dla dziecka powodem do dumy. Być może z biegiem czasu dzieci będą w stanie odciążyć tatę/mamę i same przygotują posiłek oraz zadbają o atmosferę wokół niego? Dlatego starajmy się je włączać do pomagania przy przygotowywaniu posiłków, a sami dbajmy o zmianę nawyków tak aby wygospodarować wspólny czas przy stole.

O autorze

Anna Wamka

  • Psycholog
  • Psychoterapeuta
  • Seksuolog

Jestem psychologiem i certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną (certyfikat PTTPB nr 1053).

W pracy z osobami dorosłymi łączę metody terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) z terapią schematów — pomagam zrozumieć, skąd biorą się powracające wzorce i jak można je stopniowo zmieniać.

Zawsze interesowała mnie ludzka psychika; od kiedy pamiętam, obserwowałam ludzi i słuchałam ich historii.

Poznaj mnie lepiej

Avatar photo

Poznaj lepiej psychologię

Te artykuły mogą Cię zainteresować

Umów się na pierwszą rozmowę
i dowiedz się, jak możemy ci pomóc

Umów konsultacje